Yazdığım bir şarkının anımsattığıdır; hani unutup da bir yerde rastgeldiğinizde üzeri tozlanmış bir sürü hatıranın hücumuna maruz kaldığınız… Bazen anlık, sebebini söz ile ifade etmesi zor olan bir gülümsemeye; bazen de acısını kelimelere sığdıramayacağınız anlık bir üzüntüye neden olan. Bir şekilde şu anınızı hala etkileyebildiği halde, nasıl olup da hafızanızın bir köşesinde bırakabilmeyi becerebildiğinizi kendinize sorgulatan. Ve biraz sonra, bugün ile dün arasındaki dünyanın farkı nedeniyle bulunulan ana yenik düşüp tekrar bir kuytuya gideceği kesin olan.
Yazdığım bir hikayenin anımsattığıdır; hani kendinize içinde geçen karakterlerden en az birisini kendinizle özdeşleştirdiğiniz… Belki bır kısmı ile daha önce kendinizin yaşadığı, belki başkasına yaşattığınız yaşamınızın herhangi bir zaman aralığına tekabül eden. Artık sonunu bildiğiniz, alınması gerekenleri aldığınız, bırakmanız gerekenleri orada bıraktığınız…
